... و ما انسان ها را رشته هاي پنهان صميميت به هم پيوند مي­دهد بي آن­كه بدانيم! كسي چه مي­داند؟ شايد هر رنج، آغاز رستگاري است...

... و چه دير مي فهميم كه: "فردا براي مهرباني دير است!" ...

... بر من ببخش كه بينايي ام را پشت يك دريچه تاريك جا گذاشتم! ... اي كاش يك چشم آسماني، يا آسماني چشم داشتم!